0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 หมู่บ้านชิงเหอ

มังกรปีกตัวมหึมายื่นหัวออกมา มองดูเงาร่างที่ร่วงหล่นนั้น แสงครอบสีน้ำเงินแผ่พลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา มังกรปีกส่ายหัวแล้วหดกลับเข้าไป

“ปัง ปัง” ร่างกายของจวินอวี่กระแทกเข้ากับหน้าผาไม่หยุด “เพล้ง เพล้ง” เศษหินกลิ้งหล่นเกลื่อนพื้น

เสี่ยวไป๋เงียบสงบดี บางครั้งก็ยื่นหัวออกมาสะสางขนนกขาวผ่องของตน ในสายตาของมันกลับไม่มีความเจ็บปวดของการพลัดพรากเป็นตาย

จวินอวี่มองแสงครอบพลังสีน้ำเงินบนร่างกายตนแล้วแสยะยิ้มขื่น

ไข่มุกโอสถสีดำที่ทรมานตัวเองมาหลายปีในยามนี้กลับทำงานขึ้นมาแล้ว ในขณะนี้กลับรู้สึกอาลัยอยู่บ้าง ความมืดปกคลุมรอบกายจวินอวี่ สายลมเย็นพัดกระแทกเข้ากับแสงครอบทีละสาย ๆ บนหน้าผาบางครั้งก็มีเสียงกรอบแกรบดังแว่วมา