เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 ค่ายเฮยเฟิง
“แค่ก แค่ก” จอมมารไอสองครั้ง ชื่อเสียงอันเลื่องลือของตัวเองดูจะไร้ผลกับเจ้าหมอนี่
“เล่ากันว่าเมื่อครั้งแดนเทพปั่นป่วน ในยุคอลหม่านได้มีไข่มุกหุนหยวนปรากฏขึ้น...” จอมมารเอ่ยปากกล่าวต่อ
“หยุดก่อน หยุดก่อน เจ้าบอกว่าตัวเองเป็นจอมมารก็ต้องมีหลักฐานบ้างสิ เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กสามขวบหรือ” จวินอวี่ตัดบทจอมมาร ในสายตาของจวินอวี่ จอมมารก็คือคนหลอกลวงเต็มตัว
“เอ่อ...” จอมมารพูดไม่ออกอย่างยิ่ง “เจ้าเด็กนี่กล้าดูถูกล้ำ ข้า... ข้าจะเอาจริงกับเจ้า เจ้าดูถูกล้ำใช่หรือ ถ้างั้นข้าจะให้เจ้าธุบตาดูวิชาเทพที่ข้าเคยสะท้านแดนเทพเมื่อครั้งอดีต”
“เชอะ” จวินอวี่เอ่ยเพียงคำเดียว สั้นกระชับและตรงกับอารมณ์ของจวินอวี่ยามนี้
“จ้องให้ดี ไม่สิ เจ้าระวังตัวไว้ บทคัมภีร์กลืนฟ้าด้วยมารนี้แฝงไว้ด้วยจิตหยั่งรู้อันทรงพลังเหนือใด เจ้าจงระวังธาตุไฟเข้าแทรก” ขณะมารจวินกล่าวนั้น ตัวอักษรสีทองเจิดจ้าผืนหนึ่งก็ไหลสู่จวินอวี่ในพริบตา
คดเคี้ยววกวนราวอักขระผีเขียน มิใช่อักษรแห่งโลกมนุษย์ หากคืออักษรเซียน
ทว่าจวินอวี่กลับอ่านออก นี่คงเป็นผลอันวิเศษของการถ่ายทอดวรยุทธ์ด้วยจิตหยั่งรู้