เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 21 การร่วงหล่น
จวินอวี่ไม่เคยเรียนวรยุทธ์ประเภทวิชาตัวเบามาก่อน ได้แต่หมุนเวียนพลังแท้ไปยังสองเท้า แล้ววิ่งสุดฝีเท้าลงจากภูเขา ไม่คิดเลยว่าวานรมนุษย์ตนนั้นแม้ร่างกายสูงใหญ่ แต่ฝีมือกลับว่องไวผิดปกติ
วานรมนุษย์ใช้ทั้งสี่ limb ยันพื้นกระโจนไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง “ฉับ ฉับ” เพียงสองครั้งก็กระโดดมาอยู่ตรงหน้าจวินอวี่
จวินอวี่ตกใจวานรมนุษย์จนผวา หากไม่ใช่ว่าปฏิกิริยาของจวินอวี่ไวเป็นลิ่ว คงได้พุ่งเข้าไปในอ้อมอกวานรมนุษย์เป็นแน่ จวินอวี่หันหลังวิ่งกลับขึ้นภูเขาอย่างจนใจ ส่วนเสี่ยวไป๋นั้นตามจวินอวี่มาตลอด
วานรมนุษย์โกรธจัด ควันเขียวพวยพุ่งออกจากรูจมูก
“ผัวะ” วานรมนุษย์เหวี่ยงหมัดกวาดไป ต้นไม้ใหญ่ต้นที่อยู่ด้านหลังจวินอวี่หักกลางลำ ท่อนลำต้นที่หักนั้นปลิวกระหน่ำเข้าหาจวินอวี่อย่างรุนแรง จวินอวี่เหลือบตามองไปด้านหลังพอดีเห็นท่อนไม้ที่ปลิวมาทางนั้นจนสะดุ้งโหยง