0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 ข้ามเคราะห์

ผู้บำเพ็ญตนทั้งหลายล้วนรู้จักระดับโฮ่วเทียนเก้าระดับ หากแต่ไม่เคยมีผู้ใดล่วงรู้ว่ายังมีระดับโฮ่วเทียนสิบอยู่อีก หากมีอยู่จริงก็คงเคยถูกบันทึกไว้ในตำรับบางเล่มกระมัง แต่กาลเวลาล่วงเลยเนิ่นนานเกินไป ผู้คนคงลืมเลือนไปหมดแล้วเป็นแน่

ท้องฟ้าคลื่นเมฆดำมืดพลุ่งพล่าน ค่อย ๆ รวมตัวกันหนาแน่นเป็นผืนดำทะมึน กลืนแผ่นดินทั้งผืนให้จมดิ่งสู่ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด

ผู้อาวุโสผู้คุมกฎพาจวินอวี่ออกห่างจากหมู่บ้าน มาถึงลานโล่งกว้างเป็นพิเศษผืนหนึ่ง

ค่อย ๆ เมฆหนากลับสงบลง แผ่นดินจมสู่ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด ราวกับความเงียบสงบเพียงเล็กน้อยที่ยังเหลืออยู่ก่อนพายุฝนจะพัดกระหน่ำ

บรรยากาศอึมครึมหนักอึ้ง ทัณฑ์อสนีกำลังก่อตัวขึ้น ราวกับสัตว์ร้ายโบราณที่ซุ่มนิ่ง หมายกลืนกินโลกมนุษย์

ผู้อาวุโสผู้คุมกฎรีบใช้ตบะอันแข็งแกร่งของตนจัดวางค่ายกลขึ้นหนึ่งชุด ช่วยกั้นพื้นที่หนึ่งขึ้นมาให้จวินอวี่

จวินอวี่ยังคงหลับใหล จมดิ่งสู่ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด

กลางรัตติกาลที่มืดจนยากจะเห็นแม้ปลายนิ้ว จวินอวี่เดินก้าวไปอย่างลังเล ปรารถนาจะค้นหาแสงสว่าง