0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 ระดับโฮ่วเทียนสิบ

“มาสิ ให้พี่ชายผู้นี้ดูสักหน่อยว่าเจ้าพัฒนาไปได้มากแค่ไหนในช่วงหลายปีมานี้” จวินหลิงเทียนยื่นเท้าขวาออกไปแล้วกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง

“ปัง…” ตบะระดับก่อกำเนิดทารกสายหนึ่งพลันปะทุออกมาในพริบตา

ก็ในเวลานี้เอง ร่างของจวินอวี่ลอยขึ้นไปต่อหน้าจวินหลิงเทียน กลายเป็นเส้นโค้งอันงดงามเส้นหนึ่งแล้วกระแทกลงพื้นอย่างแรง

ต้นอู๋ถงต้นใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังจวินอวี่ถูกจวินหลิงเทียนกระทำเช่นนี้ ใบไม้ทั่วท้องฟ้าจึงร่วงหล่นลงมากันเป็นระลอก ลอยอยู่ในอากาศงดงามยิ่งนัก

ใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมาพอดีลอยลงบนร่างของจวินอวี่ ลำคอของจวินอวี่ขมปร่าด้วยรสเลือด เลือดหนึ่งอึกพุ่งออกมากระจายอยู่บนใบอู๋ถง ผิวใบอู๋ถงจึงเปื้อนสีแดงเลือดเป็นจุดด่างพร้อย ราวกับใบเมเปิลที่สุกงอมแล้ว เจือด้วยความเศร้าสลดอยู่บ้าง ตะกร้าสะพายหลังที่ติดตามจวินอวี่มาหลายปีก็กลิ้งไปอยู่ข้างหนึ่ง หญ้าหยดโลหิตก็กลิ้งหล่นออกมา

เหล่าเด็กหนุ่มที่ฝึกยุทธ์อยู่รอบ ๆ ลานประลองยุทธ์นอนระเนระนาดอยู่บนพื้นส่งเสียงร้องโอดโอย จวินอวี่ยื่นมือออกไปเช็ดรอยเลือดที่มุมปาก กัดฟันฝืนยืนขึ้นมา