เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 267 ข้าก็อยากอยู่ต่อ
สีหน้าของหนานสือสิงแสดงออกชัดเจนว่า ข้าไม่ไปเสียอย่าง เจ้าจะทำอะไรข้าได้
ชั่วขณะนั้นเถาเถาถึงกับพูดไม่ออกไปบ้าง
เจ้าหนูผู้นี้ แผลหายดีแล้ว สมองก็เลยพลอยเปิดกว้างไปด้วยรึ
ถึงกับรู้จักมาคิดบัญชีหนี้รักกับนางแล้ว
ลานบ้านเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ในอากาศหลงเหลือเพียงกลิ่นหอมเผ็ดร้อนอันเผด็จการของเนื้อต้มพริกหม่าล่า และกระแสคลื่นใต้น้ำที่กำลังซัดสาดอย่างเงียบงันระหว่างบุรุษทั้งสาม
กู้เหยียนจือที่ยืนอยู่ด้านข้าง บนใบหน้าอันอบอุ่นนุ่มนวลก็แทบจะไม่เคยปรากฏรอยร้าวมาก่อน เขามองหนานสือสิง ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงเช่นกันว่าเรื่องราวจะดำเนินมาถึงขั้นนี้
ทว่าคนที่ได้สติจากความเงียบงันอันประหลาดพิกลนี้เป็นคนแรก กลับเป็นเซียวจิ่งฉือ
รอยยิ้มเยาะเย้ยบนความทุกข์ของผู้อื่นบนใบหน้าของเขายังไม่ทันได้จางหายไปจนหมดสิ้น ก็แข็งค้างอยู่ตรงนั้น