เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 239 เจ้าทำเช่นนี้อีก ข้าจะทรมาน
“เถาเถา……”
น้ำเสียงของกู้เหยียนจือจวนเจียนจะควบคุมไม่อยู่
เขาจับมือของนางไว้ ทว่ามิได้ออกแรงผลักไส เพียงแค่ทาบทับอยู่อย่างนั้น ความร้อนใต้กลางฝ่ามือแทบจะแผดเผาหลังมือของนางจนไหม้เกรียม
เถาเถาชะงักการกระทำ เงยหน้าขึ้นมองเขา
แสงสว่างในรถม้ามืดสลัวยิ่งนัก แต่นางก็ยังคงมองเห็นสีหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน
ใบหน้าของเขาแดงก่ำอย่างยิ่ง ในดวงตาที่มักจะอ่อนโยนดุจสายน้ำ บัดนี้เต็มไปด้วยเปลวราคะอันเข้มข้นจนมิอาจละลาย คล้ายกับมีกองเพลิงแผดเผาอยู่กลุ่มหนึ่ง และคล้ายกับกักเก็บสายน้ำพุร้อนระอุไว้สายหนึ่ง
เขาทั้งร่างตั้งแต่ภายในจรดภายนอก ล้วนเขียนคำว่า “ต้องการ” ไว้อย่างชัดเจน
ทว่าเขากลับกำลังหักห้ามนาง
“อย่าที่นี่เลย” ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ลมหายใจทั้งหนักหน่วงและถี่กระชั้น พ่นรดลงบนใบหน้าของเถาเถา พร้อมด้วยอุณหภูมิร้อนผ่าว