ตอนที่ 240 เจ้าเด็กเหลือขอแซ่เซียวผู้นั้น

ตอนที่ 240 เจ้าเด็กเหลือขอแซ่เซียวผู้นั้น

กู้เหยียนจือร้อนรุ่มไปทั้งสรรพางค์กาย

มิใช่อบอุ่นจากการผิงกระถางถ่าน ทว่าประโยคเดียวของนางกลับจุดประกายเพลิงลามทุ่งขึ้นจากเบื้องลึกในกระดูกและโลหิตของเขา

เขามองดูแม่นางผู้ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนาตรงหน้า ในดวงตาของนางไร้ซึ่งความเอียงอายแม้เพียงเสี้ยว มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นและความสนอกสนใจอย่างโจ่งแจ้ง ดั่งเด็กที่ค้นพบของเล่นแปลกใหม่แล้วกระตือรือร้นใคร่จะถอดชิ้นส่วนเพื่อดูโครงสร้างภายใน

เขาอยากเอ่ยปากตวาดว่านางเหลวไหล แต่ครั้นอ้าปากกลับเปล่งได้เพียงน้ำเสียงขาดห้วง

ความยับยั้งชั่งใจที่เขาภาคภูมิใจ ยามอยู่เบื้องหน้านางกลับเปราะบางประดุจกระดาษแผ่นบาง สะกิดเพียงนิดก็ขาดวิ่น