ตอนที่ 233 รอคิวพรุ่งนี้หรือ?

ตอนที่ 233 รอคิวพรุ่งนี้หรือ?

ภายในห้อง หลงเหลือเพียงเซียวอวิ๋นฉีที่ยืนพิงเสาเตียงดูเรื่องสนุก กับคนบนเตียงที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่สิ่งใด และหลีจิ้งที่หลับตาลง ไม่รู้ว่าหลับหรือตื่นอยู่

เซียวจิ่งฉือวิ่งพรวดพราดเตลิดออกมา สายลมที่พัดผ่านพารอยลนลานติดมาด้วย

ในห้องด้านนอก เหลียนชิงเลี่ยที่ยืนนิ่งราวกับท่อนไม้มาโดยตลอด ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น

เขามองใบหน้าของเซียวจิ่งฉือที่แดงก่ำผิดปกติ ทั้งยังมีคอเสื้อที่หลุดลุ่ยเล็กน้อย คิ้วพลันขมวดแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

เซียวจิ่งฉือก็เห็นเขาเช่นกัน ฝีเท้าชะงักไป ความกระอักกระอ่วนบนใบหน้าถูกกลบฝังลงอย่างรวดเร็วด้วยความหยิ่งยโสตามความเคยชิน

เขายืดแผ่นหลังตรง คิดจะแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าพวงแก้มที่ร้อนผ่าวกับลมหายใจที่หอบกระชั้นกลับทรยศเขา

“เจ้าตัวร้อนรึ”