ตอนที่ 232 อยู่ต่อไม่ได้แล้ว

ตอนที่ 232 อยู่ต่อไม่ได้แล้ว

เถาเถาฟังพลางพยักหน้าหงึก ๆ สีหน้าเห็นพ้องเป็นอย่างยิ่ง “คุยเรื่องความรู้สึกกับคนปากหนักดั่งน้ำเต้าเช่นนี้ มีหวังได้อกแตกตายกันพอดี มิสู้เจ้าลัทธิมารดีกว่า ฟังปราดเดียวก็รู้ว่าช่ำชองยิ่งนัก”

วาจานี้ของนางแทงใจดำคนหลายคนเข้าอย่างจัง

เซียวจิ่งฉือที่อยู่ด้านหลัง โมโหจนแทบจะบดฟันกรามแหลกละเอียด

หลีจิ้งที่อยู่ข้างกายนาง กลิ่นอายรอบกายพลันเย็นยะเยือกขึ้นอีกหลายส่วน

ส่วนเหลียนชิงเลี่ยที่ยืนอยู่ห้องด้านนอก ร่างสูงตระหง่านดุจสนเขียว มือที่ทิ้งลงข้างกายกำแน่นเข้าโดยไม่รู้ตัว

เถาเถาไม่รู้อีโหน่อีเหน่ นางพลิกตัวหันหน้าเข้าหาเซียวจิ่งฉือ ปรับท่าทางให้อยู่ตรงกลางระหว่างเตาไฟมนุษย์ทั้งสองให้สบายยิ่งขึ้น