กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 นางขอยาเพื่อข้าหรือ?!
หนานสือสิงถูกยั่วโมโหจนไอโขลกอย่างรุนแรง ใบหน้าที่เดิมทีไร้สีเลือดพลันแดงก่ำขึ้นมา
เขาผ่อนลมหายใจนั้นลงได้ จึงเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นที่เปี่ยมไปด้วยไอความเป็นเด็กหนุ่มลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะ
“ข้าตายไป เจ้าก็จะได้หมดตัวภาระใหญ่ไปอีกหนึ่ง พอดีจะได้มีสมาธิไปรับมือพวกชู้รักของเจ้าอย่างไรเล่า เสียงดีดลูกคิดของเจ้านี่ ข้าอยู่ที่หนานหลินยังได้ยินเลย”
เถาเถารู้สึกขบขันในใจ
เจ้าหนูผู้นี้จวนเจียนจะพิการไปครึ่งตัวอยู่รอมร่อ ปากคอกลับยังคงไม่ยอมคนเช่นนี้
นางไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับเขยิบเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง มองดูเขาอย่างสบายอารมณ์
“ชู้รักของข้าจะมากเพียงใด นั่นก็เป็นความสามารถของข้า”
นางเอ่ยอย่างภาคภูมิ ท่าทางลำพองใจเช่นนั้นชวนให้คนโมโหจนบาดเจ็บภายในได้เลย