ตอนที่ 223 จวนราชครู

ตอนที่ 223 จวนราชครู

หลีจิ้งมองใบหน้าที่เขียนคำว่า “รีบมาแบกข้าเร็วเข้า” ไว้อย่างชัดเจนของนาง เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็คุกเข่าข้างเดียวลงตรงหน้านางอย่างช้า ๆ จริง ๆ

แผ่นหลังกว้างอันเหยียดตรงหันประจันหน้านางอยู่เช่นนั้น

เถาเถาไม่เกรงใจแม้แต่น้อย ใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นไป สองมือโอบรอบคอเขาไว้อย่างคล่องแคล่ว

ร่างกายของหลีจิ้งพลันแข็งทื่อขึ้นมาอีกครา ทว่าไม่นานนักเขาก็หยัดกายลุกขึ้น ก้าวเท้าอย่างมั่นคงและราบเรียบ ไม่มีความสะเทือนกระดอนแม้แต่น้อย

เมื่อหมอบอยู่บนหลังของเขา ปลายจมูกก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเย็นสดชื่นน่าดมบนตัวเขา

เถาเถารู้สึกว่า แรงงานมนุษย์ที่ได้มาฟรี ๆ แบบนี้ ใช้การแล้วช่างสบายใจเสียจริง

เดินพ้นทางเสด็จที่ไม่นับว่ายาวนี้นักก็สามารถนั่งรถม้าออกจากประตูตำหนักได้แล้ว

รถม้าคันหนึ่งจอดนิ่งสงบอยู่ที่ตรงนั้น