กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 224 สินเดิมเจ้าสาวของเขา
ในที่สุดเถาเถาก็อดรนทนไม่ไหวเอ่ยปากขึ้น “ในจวนของเจ้านี้ เพิ่งถูกทหารทางการบุกค้นยึดทรัพย์มาหรืออย่างไร ไฉนถึงได้สะอาดหมดจดจนแม้แต่หนูสักตัวยังเอาชีวิตไม่รอดเช่นนี้”
ฝีเท้าของหลีจิ้งชะงักไปเล็กน้อย
เขาเอียงศีรษะมองนาง ในดวงตาคู่นั้นที่ดั่งหิมะน้ำแข็งเต็มไปด้วยความสับสนงุนงงอย่างสิ้นเชิง ราวกับกำลังพยายามทำความเข้าใจความหมายในคำพูดของนาง
“ไม่มีทหารทางการ” เขาตอบอย่างจริงจังยิ่ง
เถาเถาสำลักคำพูดไปชั่วขณะ
เอาเถอะ สนทนากับคนที่ระบบความคิดไม่ปกติ ย่อมไม่อาจสื่อสารกันอย่างคนทั่วไปได้
นางยอมละทิ้งการสื่อสาร แล้วเดินตามเขาเข้าไปด้านในต่อ
ในที่สุดทั้งสองก็มาหยุดลงตรงหน้าโถงหลัก
ประตูโถงเปิดกว้าง ด้านในยิ่งโล่งกว้างเสียจนควบม้าได้