ตอนที่ 179 พี่ห้าก็หนาวอยู่บ้างเหมือนกัน

ตอนที่ 179 พี่ห้าก็หนาวอยู่บ้างเหมือนกัน

เกล็ดหิมะปะปนกับสายลมหนาวพัดกระหน่ำใส่ใบหน้าของเซียวจิ่งฉือ ทว่าเขากลับไม่รู้สึกรู้สาแต่อย่างใด เพียงใช้หางตาจับจ้องบานหน้าต่างรถม้าที่ปิดสนิทบานนั้นไว้

ภายในรถม้าอบอุ่นสบาย ป่านนี้ยัยอ้วนผู้นั้นคงกำลังเสวยสุขอุรา และลืมเลือนเขาไปจนถึงเก้านภาเนิ่นนานแล้วเป็นแน่

ในใจเขาทั้งเปรี้ยวปร่าทั้งขุ่นเคือง พลางบอกกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ตนเองเป็นถึงเซิ่งอ๋องผู้สง่างาม ย่อมไม่ปรารถนาจะไปเบียดเสียดกับนางหรอก

ทว่าเสียงกีบม้าที่ย่ำลงบนพื้นหิมะนั้น กลับฟังดูเปล่าเปลี่ยวยิ่งนัก

ภายในรถม้า เถาเถากินขนมหมดไปชิ้นหนึ่งแล้วเลียนิ้วมือ รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

นางกวาดสายตามองไปรอบด้าน หลีจิ้งหลับตาพักผ่อน ภายในรัศมีสามฉื่อรอบกายของเขาราวกับกลายเป็นน้ำแข็ง

เหลียนชิงเลี่ยนั่งสำรวมดุจดั่งขุนเขาอันหนักแน่นมั่นคง

เซียวอวิ๋นฉีโบกพัดไปมา สีหน้าท่าทางน่าตีราวกับกำลังรอดูเรื่องสนุก