เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 180 ชดเชยค่าเสียหายทางใจให้ข้ามาหนึ่งหมื่นตำลึงทอง
เถาเถาถูกเขารัดจนหายใจแทบไม่ออก จึงมุดดุ๊กดิ๊กอยู่ในอ้อมอกของเขา
เจ้าพวกเด็กไม่รู้จักโต ไก่กาก็จิกตีกันไปเถอะ
นางรู้สึกจริง ๆ ว่าหากคนทั้งสองนี้ไม่เป็นท่านอ๋องกับแม่ทัพ ไปเล่นศิลปะคู่ขำก็คงเลี้ยงดูตัวเองได้ คนหนึ่งหยอดมุก คนหนึ่งรับมุก ช่างเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ย
“เหอะ” หนานสือสิงกระตุกมุมปากจนสะเทือนริมฝีปากที่ซีดขาว เขามองไปทางเถาเถา “อยู่ให้ห่างจากเขาหน่อย บนตัวเขามีกลิ่นสาบคนจน”
เถาเถา “……”
เอาเถอะ คนผู้นี้ต่อให้เหลือเพียงลมหายใจรวยริน ก็ยังเปิดการโจมตีส่วนบุคคลได้อย่างแม่นยำ
พัดพับของเซียวอวิ๋นฉีหุบลงฉับพลัน เคาะลงบนกลางฝ่ามือเบา ๆ ดวงตาดอกท้อคู่นั้นกวาดมองไปที่คนหลายคนรอบหนึ่ง สุดท้ายจึงหยุดลงที่หนานสือสิง แววตามีความเย็นชา ทว่าน้ำเสียงกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความห่วงใย