กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 178 เจ้าอย่าได้คิดเอาเปรียบนางเป็นอันขาด
ลมราตรีพัดหวีดหวิวผ่านข้างหู แมกไม้และเงาคนบนพื้นดินถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว กลายเป็นหย่อมสีอันพร่าเลือน
เถาเถาขวัญยังไม่ทันกลับคืนร่าง นางเกาะแขนเขาไว้แน่น พลางยื่นศีรษะออกมาจากอ้อมอกของเขา
“พี่ห้า! ท่านมิได้บอกหรือว่าสุภาพชนใช้แค่วาจามิลงมือกระทำน่ะ?!”
นางตะโกนเสียงดังลั่น ด้วยกลัวว่าสายลมจะพัดพาคำซักถามของตนให้ปลิวหายไป
เซียวอวิ๋นฉีก้มหน้ามองนาง ในราตรีอันมืดมิด ดวงตาดอกท้อคู่นั้นของเขาทอประกายระยิบระยับดั่งระลอกคลื่น
เขาหัวเราะเบา ๆ กลิ่นอายอุ่นร้อนปัดผ่านใบหูของนาง แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ “พี่ห้ามิใช่สุภาพชน”
หัวใจของเถาเถากระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง