ตอนที่ 119 ทรราชเป็นบ้าเพราะข้า

ตอนที่ 119 ทรราชเป็นบ้าเพราะข้า

เมื่อประกายแสงของค่ายกลเลือนหายไปจนสิ้น ลานบ้านก็กลับคืนสู่ความเงียบสงัดดั่งป่าช้าอีกครา

หลงเหลือเพียงบุรุษทั้งห้าผู้จิตวิญญาณหลุดลอย กับร่างของดรุณีน้อยทั้งสองบนพื้นที่ไร้ซึ่งกลิ่นอายไปแล้ว

ทั้งยังมีทองคำสีเหลืองอร่าม และกองสิ่งของระเกะระกะสารพัดอย่างที่เซี่ยหว่านเอ๋อร์เตรียมจะนำติดตัวไปด้วย

เซียวอวิ๋นฉีถูกพละกำลังของค่ายกลซัดจนลอยกระเด็นออกไป มุมปากเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโลหิต

เขามองดูค่ายกลอันว่างเปล่าไร้สิ่งใดบนพื้น บนใบหน้าปรากฏแววแตกสลายไร้ดวงจิตวิญญาณเช่นนี้เป็นครั้งแรก

เขาล้มเหลวแล้ว

เขาไม่อาจติดตามไปกับนางได้

เซียวจิ่งฉือและเซียวเสวียนซิวที่คิดจะใช้วิชาตัวเบาพุ่งเข้าไปในค่ายกลเช่นกันก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน ครั้นทรงตัวได้หลังถูกดีดกระเด็น ทั้งสองก็พุ่งปราดไปยังใจกลางค่ายกลราวกับคนบ้าคลั่ง