กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 ได้กลับยุคปัจจุบันจริง ๆ หรือ?
เถาเถารู้สึกราวกับว่าตนเองได้นอนหลับไปเนิ่นนานเหลือเกิน นานเสียจนนางแทบจะลืมไปแล้วว่าตนเองเป็นใคร
นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่สะท้อนเข้าสู่สายตาคือหน้าจอคอมพิวเตอร์อันคุ้นเคยและโคมไฟตั้งโต๊ะหลังเล็กดวงนั้น
ที่นี่... ที่นี่คือที่ไหนกัน?
ในสมองของเถาเถาขาวโพลนไปหมด
นางตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากโต๊ะ จากนั้นก็มองเห็นคอมพิวเตอร์สมุดบันทึกเครื่องนั้นที่หน้าจอยังสว่างอยู่เบื้องหน้า
บนหน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังแสดงไฟล์เอกสารเวิร์ดที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่งไฟล์หนึ่ง
หัวข้อของเอกสารคือ “ว่าด้วยการตระหนักถึงคุณค่าในตนเองของนักศึกษามหาวิทยาลัยยุคปัจจุบันภายใต้บริบทแห่งยุคสมัยใหม่”