กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 เปิดค่ายกลคืนเทศกาลไหว้พระจันทร์
ด้วยเหตุนี้ เถาเถาจึงกระแอมไอเบา ๆ พยายามดึงหัวข้อสนทนาที่เตลิดเปิดเปิงไปไกลลิบโลกให้กลับมา
“เอ่อคือ……นายท่านทุกท่านเจ้าคะ”
นางชะโงกศีรษะออกมาจากด้านหลังของกู้เหยียนจือ บนใบหน้าปั้นรอยยิ้มประจบสอพลออย่างถึงที่สุด
“ข้ารู้ดีว่าข้านั้นดีมาก โดดเด่นมาก สมควรแก่การที่พวกท่านจะชื่นชอบจริง ๆ”
“แต่ว่านะ เรื่องของความรู้สึกเช่นนี้มันบังคับจิตใจกันไม่ได้หรอก”
“โบราณว่าไว้ สุดหล้าฟ้าเขียวยังมีบุปผางามอีกถมเถ ไฉนต้องมาปักใจรักหญ้าหางหมาที่ค่อนข้างอ้วนเช่นข้าเพียงต้นเดียวด้วยเล่า”
“พวกท่านดูสิ คืนนี้ข้าก็ต้องจากไปแล้ว พวกเราก็นับว่ามีวาสนาแต่ไร้ชะตาครองคู่ สู้ร่ำลากันตรงนี้ แล้วลืมเลือนกันไปในยุทธภพดีหรือไม่”
วาจานี้นางกล่าวออกมาได้อย่างมีเหตุมีผลและรู้ความเข้าอกเข้าใจยิ่งนัก