เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 116 เป็นบ้าไปพร้อมกันแล้วหรือ?
ส่วนหลีจิ้งนั้นไม่ลังเลแม้แต่น้อย คำตอบของเขาตั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เขาจ้องมองเถาเถา ในดวงตาสีแดงโลหิตคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความรักลึกซึ้งและการยึดติดอย่างรุนแรงที่ไม่อาจคลี่คลาย
“ข้าชอบทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้า”
เสียงของเขาแผ่วเบายิ่งนัก ทว่ากลับหนักแน่นมั่นคงอย่างผิดธรรมดา ประหนึ่งคำสัตย์สาบานที่สลักลึกเข้ากระดูกดำ
“ชอบที่เจ้าในวัยสิบแปดปีปีนั้น เป็นดั่งลำแสงสายหนึ่ง บุกตะลุยเข้ามาในโลกอันมืดมิดของข้าอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง มอบความอบอุ่นและการไถ่บาปเพียงหนึ่งเดียวให้แก่ข้า”
“และชอบท่าทางอวบอ้วนทว่ายังคงมีชีวิตชีวาและน่ารักน่าเอ็นดูเช่นนี้ของเจ้าในยามนี้ด้วย”
“ขอเพียงเป็นเจ้า ไม่ว่าจะกลายเป็นรูปกายใด ข้าล้วนชอบทั้งสิ้น”