เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 หนีออกจากกรงขัง
เหอหย่าอวี่ได้ยินว่าจินหยางจะทะลวงขั้น ก็รีบบอกว่า “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาทะลวงขั้นนะ เดี๋ยวพวกนั้นจะรู้ตัวเข้า ถึงตอนนั้นพวกเราจะหนีออกไปก็ยิ่งยากขึ้นอีก!”
“อ้อ!” จินหยางพยายามสะกดอาการที่จะทะลวงขั้นไว้สุดฤทธิ์ ครั้งนี้เหอหย่าอวี่เองก็สะกดการทะลวงขั้นไว้เช่นกัน นางมุ่งมั่นฝึกฝนเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าคืนนี้อย่างน้อยจะมีแรงพอเอาตัวรอดได้
“จินหยาง เอาเสื้อผ้าของข้ามา เจ้าหันหลังไปเลย ข้าจะใส่เสื้อผ้า”
“อ้อ!” จินหยางส่งถุงมิติใส่เสื้อผ้าของนางให้อย่างว่าง่าย แล้วหันหน้าออกไปข้างนอก
เหอหย่าอวี่รีบสวมเสื้อผ้าจนเรียบร้อย พลางมองจินหยางที่ยังหันหน้าหนีอยู่ บนใบหน้าของนางจึงปรากฏรอยยิ้มที่ซับซ้อนขึ้นมา
นางมองจินหยางแล้วถามด้วยความสงสัย “จินหยาง เจ้าออกไปดูทางกลับมา ทำไมจู่ ๆ ข้าถึงมองระดับฝึกตนของเจ้าไม่ออกแล้วล่ะ?”
ฝ่ายหลังชะงักไปนิดหนึ่งเหมือนกัน แต่ไม่นานเขาก็ได้สติขึ้นมา