กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ทะลวงขั้นคู่
ในถ้ำแห่งหนึ่ง จินหยางกับเหอหย่าอวี่เดินเข้ามาข้างใน จากนั้นเหอหย่าอวี่ก็สะบัดมือวางม่านเขตแดนไว้ชั้นหนึ่ง
ทั้งสองนั่งขัดสมาธิลง เหอหย่าอวี่ก็มองมาที่จินหยาง
เขาถูกมองจนต้องยกมือลูบจมูกแก้เก้อ พลางหัวเราะแหะๆ “เจ้าสำนักน้อย อย่ามองคนหล่อแบบนี้สิ ท่านมองเสียจนข้าใจคอไม่ดีเลย!”
“คนหล่อรึ...?” เหอหย่าอวี่พึมพำเสียงเบา ก่อนจะถามอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมเจ้าไม่เข้าเมือง ดันหนีมาที่นี่ทำไมกัน?”
จินหยางได้ยินแล้วก็นึกบ่นในใจ เอาแต่ฝึกบำเพ็ญจนสมองทึบไปหมดแล้วหรือไร
เขามองเหอหย่าอวี่พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย “เจ้าสำนักน้อยของข้า ท่านรู้หรือไม่ว่าในเมืองอวิ๋นอู้มีสายสืบของค่ายโจรอยู่กี่คน?”
เท่าที่ข้ารู้ก็มีไม่ต่ำกว่าสิบรังแล้ว และยังมีที่ข้าไม่รู้อีกตั้งเท่าไร