เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ข้ากำลังจะทะลวงขั้นแล้ว
จินหยางมองดูเหอหย่าอวี่ที่จวนจะหมดสติ เขาก็อึ้งไปเหมือนกัน ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยื่นมือไปอุ้มนางขึ้นมาวางไว้บนเตียง
ตอนนี้เจี่ยงเจิ้นหย่วนที่อยู่ข้างนอกตะโกนจนเหนื่อยแล้ว ในเมื่อยังไม่ถึงขั้นแตกหัก เขาก็ไม่กล้าลงมือบุ่มบ่ามอะไรอีก ทั้งยังกลัวว่าสำนักเหอฮวนจะไม่สนอะไรทั้งสิ้นแล้วกวาดล้างค่ายนี้ทิ้ง
ถึงตอนนั้นขุมกำลังใหม่ที่หนุนหลังอยู่ ย่อมไม่ยอมงัดข้อกับสำนักเหอฮวนเพื่อค่ายโจรที่ถูกกวาดล้างไปแล้วแน่
“เจ้าสำนักน้อย ท่านพักผ่อนให้สบายเถอะ ข้าขอกลับไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมท่านใหม่!”
พูดจบก็กุมท่อนล่างของตัวเอง เดินไปหาวิธีแก้ปัญหา
“เจ้าตื่นสิ เจ้ามียาถอนพิษไหม” จินหยางถามต่อทันที
ตอนนี้ทะเลจิตของเหอหย่าอวี่ยังพอมีสติอยู่บ้าง นางส่ายหน้าอย่างยากลำบาก แล้วร้องออกมาตามสัญชาตญาณ “ช่วยข้าด้วย!”
พูดจบสติก็เริ่มเลือนราง สองมือโอบกอดรอบคอของจินหยางไว้
ริมฝีปากสีแดงเย้ายวนกำลังควานหาอะไรบางอย่างอยู่หรือ? เนินอกคู่งามตรงหน้าอกส่ายไปมาอยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งเขาก็เป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อนคนหนึ่งเหมือนกัน