ตอนที่ 234 เฉวียนจิ่วโจวโกรธจนกลอกตาแล้วสลบแน่นิ่งไปทันที

“เฉินเชี่ยคราวหน้ามิกล้าแล้วเพคะ จะไม่ทำอีกแล้ว...”

นางคุกเข่าตัวตรงแน่วอย่างดื้อรั้น ทว่าใบหน้ากลับซีดเผือดดั่งขี้เถ้า

ชายหนุ่มตรงหน้าตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

“เจ้าลุกขึ้นมา”

หญิงสาวคล้ายมิได้ยินอย่างไรอย่างนั้น

“ผิดก็ย่อมต้องถูกลงทัณฑ์เพคะ”

“เราไม่โกรธแล้ว เจ้าจงรีบลุกขึ้นมา!” ชายหนุ่มเอ่ยสั่ง

เมื่อรู้ว่าเพียงพูดไปก็ไร้ประโยชน์ ในที่สุดเขาก็หยัดกายลุกขึ้น ประคองหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่บนพื้นขึ้นมา

“อวิ๋นซีจะมาแล้ว เจ้ารู้หรือไม่”

เขาทั้งโกรธทั้งจนปัญญา “พวกเจ้าแต่ละคนต่างก็ให้ท้ายเจ้าเด็กเหลือขอนั่น ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าเจ้าเด็กเหลือขอนั่นสั่งสมวาสนามากี่ชาติกี่ภพกันแน่!”