ตอนที่ 233 คราวหน้าเฉินเชี่ยไม่กล้าแล้ว จะไม่ทำอีกแล้ว

“หากพระสนมเฉวียนเปลี่ยนเป็นเครื่องแต่งกายสตรีไปเปอร์เซียกับเรา เราก็จะรับปากเจ้า เป็นอย่างไร”

พระสนมเฉวียนในเครื่องแต่งกายสตรี งามสง่าสุดหยุดโลก ไร้ผู้ใดเทียบเทียมได้

เสียดายเพียงว่านับแต่เรื่องราวที่แคว้นหนานคราวก่อน เขาก็มิเคยสวมใส่อีกเลย

เจียงอวิ๋นซียังคงจดจำมิเคยลืมเลือน

เฉวียนจิ่วโจวลอบคิดในใจ น่าขำสิ้นดี เขาจะไปสวมเครื่องแต่งกายสตรีอีกได้อย่างไร ทว่าพอคิดถึงเงินเหล่านั้นที่มีแต่ไปมิมีกลับ เขาก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก

หลังจากดิ้นรนสับสนระหว่างสวมกับมิสวม นอนมิหลับตลอดทั้งคืน เขาก็ตกลงใจได้ประการหนึ่ง

วันที่สอง พระสนมเฉวียนปรากฏกายตรงหน้านางในชุดกระโปรงกุ้ยเฟยสีชมพู บนศีรษะยังปักปิ่นหงส์ที่ไหวระริก มองดูโดยรวมแล้วงดงามหยาดเยิ้มแต่มิหยาบโลน สง่างามผึ่งผาย สูงส่งเกินเอื้อมถึง