เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นใบหน้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม นางก็ผลักไสออกไปอย่างแรงในทันใด
“อย่ามาแตะต้องข้า ไปให้พ้น!”
หากมิใช่เพราะเกิดความคิดเสน่หาที่ไม่ควรมีต่อเขา ครานี้นางคงไม่ถูกผู้อื่นหลอกใช้ จนเกือบจะต้องทิ้งชีวิตไว้เสียแล้ว
เขาคือองครักษ์เงาของอวิ๋นซี นางคือพระสนมของอวิ๋นซี ระหว่างพวกเขา ย่อมควรจบสิ้นแล้วลงตั้งแต่ชั่วขณะที่นางเริ่มตั้งครรภ์แล้ว หากดำเนินต่อไป ก็ไม่มีอะไรกันดีต่อกันและกัน รวมถึงต่ออวิ๋นซีแม้แต่น้อย นางจำต้องบดขยี้เรื่องราวทั้งหมดนี้ลงตั้งแต่ในเปล
ทว่าบุรุษผู้นี้ช่างเอาแต่ใจยิ่งนัก กอดรัดนางไว้แน่นมิยอมคลาย ด้วยเรี่ยวแรงของนางจึงไม่อาจดิ้นหลุดออกไปได้เลย
กว่าจะได้คืนกลับมาหลังจากสูญเสียไป อิ่งปู้หลีไหนเลยจะยอมปล่อยมือเล่า
“มาอยู่กับข้า! ข้าจะพาเจ้าไป!”
เริ่นซวนซวนมีสีหน้าขบขัน “น่าขัน เป็นเหนียงเหนียงอยู่ดี ๆ เหตุใดข้าต้องไปอยู่กับองครักษ์เงายากจนเช่นเจ้าด้วย”