ตอนที่ 117 เสด็จพ่อของข้า อาจจะยังไม่ตาย……

“เจ้าคนที่เก้าเอ๋ย เจ้าไม่ทำให้เราผิดหวังจริง ๆ…”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งหรือไม่ เจียงอวิ๋นซีจึงหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ทว่าตรงหน้าต่างบานนั้นกลับว่างเปล่าเสียแล้ว

เจียงอวิ๋นซีพาเขามาหยุดหน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง “นี่ก็คือร้านค้าที่ท่านแม่ของข้าเคยขายไข่ต้มใบชา”

เฉวียนจิ่วโจวกวาดตามอง หน้าร้านค้าว่างเปล่า เหลือเพียงเตาใบหนึ่งกับหม้อเหล็กขึ้นสนิมที่มีรูโหว่ ส่วนต้นหม่อนเก่าแก่เหนือศีรษะกลับแผ่กิ่งก้านใบเขียวชอุ่ม นกสาลิกา 2 ตัวกำลังหยอกล้อกันอยู่บนกิ่งไม้