ตอนที่ 116 พระหัตถ์ของฝ่าบาท มีเพียงเปิ่นหวังเท่านั้นที่สัมผัสได้

เฉวียนจิ่วโจวหลุบตาลง ใช้ฝาถ้วยเขี่ยชาเบา ๆ เอ่ยออกมาเพียงสามคำ ทว่าทุกคนกลับสั่นสะท้านขึ้นมาในทันใด

“เฉวียนจิ่วโจว”

ร่างของเจ้าเมืองยิ่งสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง “เจ้า... เจ้ามาที่ลี่โจวจริง ๆ หรือนี่!”

เขาเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ใช่แล้ว หากเปิ่นหวังไม่มา ก็คงไม่รู้ว่าเจ้าจะขวัญกล้าเทียมฟ้าถึงเพียงนี้”

จางเหวินเสียงผู้เป็นเจ้าเมืองโขกศีรษะลงกับพื้นจนเกิดเสียงดัง “ตึง ตึง” “สองคนนี้ข้าน้อยมิได้เป็นผู้หามาปลอมตัวนะขอรับ ต่อให้ข้าน้อยมีร้อยถุงน้ำดีขวัญกล้า ก็มิกล้ากระทำการเช่นนี้เป็นอันขาด!”

ดวงตาหงส์ของเฉวียนจิ่วโจวหรี่ลงเล็กน้อย “แต่เจ้ารู้ว่าสองคนนี้เป็นตัวปลอม จึงปล่อยเลยตามเลย หวังใช้พวกเขาเป็นเครื่องมือกอบโกยเงินทอง ใช่หรือไม่”

คราวนี้เจ้าเมืองถึงกับเงียบกริบ