กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อีกฝ่ายเอ่ยตอบอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ถวายงานบนแท่นบรรทม”
เจียงอวิ๋นซี : !!!
“ถวายงานบนแท่นบรรทมรึ?!”
อีกฝ่ายเอ่ยอย่างเนิบนาบเชื่องช้า “เมื่อวานฝ่าบาททรงรับเปิ่นหวังเป็นพระสนมแล้ว”
“แต่เราไม่ได้พลิกป้ายชื่อของเจ้า!”
“เปิ่นหวังก็ไม่มีป้ายชื่อเช่นกัน” เขาเอ่ยอย่างหนักแน่นมีเหตุผล
“สถานะของเปิ่นหวังพิเศษ ย่อมเข้าใจดีว่าฝ่าบาทไม่อาจเปิดเผยเปิ่นหวังต่อผู้คนได้ เปิ่นหวังจึงเป็นเพียงตัวสำรอง ยามที่ฝ่าบาทมิได้พลิกป้ายชื่อ ย่อมทรงเลือกให้เปิ่นหวังรับใช้ฝ่าบาทได้”
เจียงอวิ๋นซีแทบจะเป็นลมล้มพับไป “นี่มันเป็นกฎของที่ใดกัน???”
ชายหนุ่มผู้เอนกายอยู่บนตั่งนุ่มพลันแผ่กลิ่นอายอันเปี่ยมล้นออกมาอีกครา “กฎของเปิ่นหวัง ก็คือกฎ”
“เช่นนั้นเราไป”