เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามนี้ เจียงอวิ๋นซีจึงพลันตระหนักว่านางถูกจิ้งจอกเฒ่าตัวหนึ่งวางอุบายเล่นงานเข้าเสียแล้ว
ในใจรู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง ทว่าก็เจือความหวานล้ำอยู่รำไร
นางกระแอมไอเคลียร์ลำคอ “เฉวียนจิ่วโจว เจ้าเต็มใจเป็นพระสนมของเราจริงหรือ”
เฉวียนจิ่วโจวมิได้เอ่ยคำใด เขามุดศีรษะเข้าไปในอ้อมอกของนางเฉกเช่นมี่เสวี่ยในวัยเยาว์
เจียงอวิ๋นซี: !!!
นี่มันคิดจะเกาะติดไม่ยอมปล่อยชัด ๆ
นางอยากเอ่ยเตือนยิ่งนัก เฉวียนจิ่วโจว ความเย็นชาของเจ้าเล่า ความเย่อหยิ่งของเจ้าเล่า ความสงวนตัวของเจ้าเล่า เจ้ายังเป็นผู้สำเร็จราชการที่ข้ารู้จักอยู่หรือไม่ เจ้าควรเป็นบุปผาบนยอดผาสูงที่มิมีผู้ใดเอื้อมถึงมิใช่หรือ
ทว่าพอคำพูดมาถึงริมฝีปาก เมื่อเห็นท่าทางออดอ้อนราวกับลูกสุนัขน้อยเช่นนี้ของเขา ก็จำต้องกล้ำกลืนสะกดกลั้นกลับไป
นางยื่นมือออกไป ลูบศีรษะของเขาเบา ๆ