เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงอวิ๋นซีพบว่า นางชักจะชอบหยอกเย้าเขามากขึ้นทุกที เพราะท่าทางเขินอายของเขา มีความน่ารักอยู่ไม่น้อยทีเดียว
ไม่ถูกต้อง... เวลานี้นางกลับยังคิดจะหยอกเอินเขาอยู่อีกหรือ?
ขณะนั้น มีขันทีน้อยวิ่งกระหืดกระหอบมารายงาน
“ฝ่าบาท องค์ชายสิบขัดขืนการจับกุม คนในจวนของเขากับกองทหารองครักษ์หลวงลงมือปะทะกันแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
เรื่องนี้นางคาดเดาได้อยู่แล้ว เจียงอวิ๋นเจ๋อไม่มีทางยอมถูกจับกุมแต่โดยดีเช่นนี้แน่
“แล้วผลเป็นเช่นไร?”
“เจียงอวิ๋นเจ๋อทำร้ายกองทหารองครักษ์หลวงบาดเจ็บไปหลายนาย หนีไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ...”
“เรารู้แล้ว”
เจียงอวิ๋นซีสีหน้าขรึมลง
หลังจากขันทีน้อยไปแล้ว นางมองไปยังเฉวียนจิ่วโจว “เช่นนั้นยามนี้ทางที่วางอยู่เบื้องหน้าเจียงอวิ๋นเจ๋อก็มีเพียงสองเส้นทาง ไม่ยอมมาขอรับโทษกับเรา ก็คือก่อกบฏ”