กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เปิ่นหวัง พึงใจในตัวฝ่าบาท...”
ในอ้อมแขนถูกบังคับยัดดอกกุหลาบช่อหนึ่งเข้ามา กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยเตะจมูก
เจียงอวิ๋นซีชะงักงันไปชั่วครู่
แท้จริงแล้วนางรู้เรื่องนี้มานานมากแล้ว
ตั้งแต่เมื่อสามเดือนก่อน ประโยคนั้นที่เฉวียนจิ่วโจวพูดกับนางเป็นภาษาแคว้นชิง
คำอธิบายของอิ่งปู้หลีทำให้นางรู้สึกว่ายิ่งแก้ตัวก็ยิ่งมีพิรุธ
ต่อมา นางจึงไปห้องทรงพระอักษรเพื่อเปิดพจนานุกรมเทียบเสียง ค้นหาทีละคำ ๆ จนในที่สุดก็เข้าใจความหมาย
เพียงแต่นึกไม่ถึงว่า วันนี้เขาจะกล้าเอ่ยปากพูดกับนางจริง ๆ
เฉวียนจิ่วโจวเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายสงบนิ่งเกินคาด ยังนึกว่าหูตึงจนฟังไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไรกันไปกันแน่ กำลังคิดจะเอ่ยซ้ำอีกประโยค ก็พลันได้ยินตัวไร้ประโยชน์เอ่ยขึ้นอย่างลำบากใจว่า
“แต่ว่า เราเป็นบุรุษนะ!”