ตอนที่ 74 เราจะเป็นคนอยู่ข้างบน

เฉวียนจิ่วโจวฟังเข้าใจความหมาย พลันก้มศีรษะลงมาทันที

“ฝ่าบาททรงมีพระประสงค์ให้เปิ่นหวังเป็นมี่เสวี่ยก็เป็นมี่เสวี่ย อยากให้เปิ่นหวังเป็นปิงปิงก็เป็นปิงปิง เปิ่นหวัง ล้วนได้ทั้งนั้น…”

เวรเอ๊ย!

เจียงอวิ๋นซีตกตะลึงไปทั้งตัว

ยอมรับได้ถึงเพียงนี้เชียวรึ?!

เจียงอวิ๋นซียื่นเข้าไปใกล้ริมหูเขา ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ไม่ว่าจะอย่างไร เราจะเป็นฝ่ายอยู่ข้างบน…แม้จะเป็นเช่นนี้ ท่านอ๋องยังคิดจะอยู่กับเราหรือไม่”

ร่างกายของเฉวียนจิ่วโจวพลันแข็งค้าง จากนั้น ปลายหูก็เริ่มแดงระเรื่อ แล้วลามไปทั่วร่าง

รอจนเขาได้สติกลับมา เบื้องหน้าก็ว่างเปล่าไร้ผู้คนเสียแล้ว

เจียงอวิ๋นซีเดินจากไปแล้ว

พอกลับถึงในวัง นางก็ยังคงสะสางราชกิจอยู่ในห้องทรงพระอักษรต่อ ในเวลานี้ เสี่ยวซุ่นจื่อวิ่งเข้ามา “ฝ่าบาท องค์ชายสิบองค์ชายสองขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ~”