ตอนที่ 59 คนที่เฉวียนจิ่วโจวหลงรักคือนางหรือ?!

สีหน้าของเฉวียนจิ่วโจวพลันเปลี่ยนเป็นเงียบเหงาอ้างว้างขึ้นมาในทันใด:

“ฝ่าบาทไยต้องซักไซ้ไล่เลียงให้ถึงที่สุดด้วยเล่า… หากเขามีใจ ย่อมควรล่วงรู้นานแล้ว หากไร้ใจต่อเปิ่นหวัง ถึงเปิ่นหวังทูลฝ่าบาทไปก็ไร้ประโยชน์”

เจียงอวิ๋นซีฟังวาจาประโยคนี้แล้วถึงกับมึนงงไปหมด

“ดังนั้น การที่ท่านอ๋องชอบพอผู้ชายสักคน กับการหวังให้เราชอบตัวผู้เหมือนกัน มันเกี่ยวข้องอะไรกันรึ”

กล่าวจบก็พลันชะงักงัน

ปลายหูของเฉวียนจิ่วโจวยิ่งแดงระเรื่อขึ้นกว่าเดิม

ยังดีที่ในยามนี้ จู่ ๆ ปิงปิงก็แลเห็นแมวดาวตัวหนึ่งกระโจนลงมาจากหลังคา มันจึงพุ่งพรวดไปข้างหน้า ไล่กวดแมวดาวตัวนั้นทันที เชือกในมือของเฉวียนจิ่วโจวจึงถูกปิงปิงกระชากลากไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว และหายลับไปจากเบื้องพระพักตร์ของเจียงอวิ๋นซี