กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝ่าบาทกำลังตามหามี่เสวี่ยอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ” เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง หางตาและคิ้วล้วนเปี่ยมด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง
เจียงอวิ๋นซีเอ่ยอย่างแปลกใจ “ใช่แล้ว ท่านอ๋องเห็นหรือ”
เฉวียนจิ่วโจวยกมุมปากขึ้นอย่างอดรนทนไม่ไหว “มิต้องตามหาแล้วพ่ะย่ะค่ะ เมื่อวานมี่เสวี่ยแอบมุดเข้ามาในรถม้าของเปิ่นหวัง แล้วตามเปิ่นหวังกลับไป เมื่อคืน ได้ผสมพันธุ์กับปิงปิงสำเร็จเรียบร้อยแล้ว อีกไม่กี่วัน เปิ่นหวังจะส่งมี่เสวี่ยคืนให้ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”
เจียงอวิ๋นซีทั้งอับอายทั้งขุ่นเคือง “เจ้า เจ้า เจ้า บังอาจขโมยหมาป่าของเรา!”
เฉวียนจิ่วโจวเอ่ยอย่างเกียจคร้าน “เปิ่นหวังมิได้ขโมยเสียหน่อย เป็นมี่เสวี่ยที่ได้กลิ่นของปิงปิงบนกายของเปิ่นหวัง จึงเต็มใจตามเปิ่นหวังกลับไปเองต่างหาก แต่ฝ่าบาทนี่สิ…”