กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“โอ้? เช่นนั้นตามความหมายของท่านอ๋อง ต้องมีเรื่องเราถึงจะประจบเอาใจท่านอ๋องได้รึ?”
เจียงอวิ๋นซีทำท่าทีราวกับเพิ่งกระจ่างแจ้ง
“เช่นนั้นรอให้เรามีเรื่องต้องไปหาท่านอ๋อง ค่อยมอบเสื้อคลุมตัวนี้ให้ท่านอ๋องก็แล้วกัน!”
พูดจบก็รวบเสื้อคลุมเข้ามา
“ปั๋วเหอ ช่วยเราเก็บเสื้อคลุมตัวนี้ไปที”
“เพคะ!”
ปั๋วเหอรีบก้าวเข้ามาเบื้องหน้ารับไปทันที
เฉวียนจิ่วโจวเห็นตำตาว่าเสื้อคลุมสีน้ำเงินอ่อนอันเรียบหรูตัวนั้นถูกนางกำนัลถือไป จึงโพล่งออกมาว่า “เขาว่ากันว่ากษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ มอบให้แล้ว ไหนเลยจะมีเหตุผลให้ริบคืนกลับไปได้!”
ใครร้อนรนนางไม่พูด เจียงอวิ๋นซีมีสีหน้าราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง นางยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำ พลางแย้มสรวลว่า