ตอนที่ 47 ที่แท้ฝ่าบาทก็คือเด็กหญิงคนนั้น?!

เพียงแต่ไม่รู้ว่า หากเฉวียนจิ่วโจวเห็นนางแล้วจะมีปฏิกิริยาอะไรกัน

เจียงอวิ๋นซียกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปในโรงน้ำชา

รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง ทั้งยังแฝงความคาดหวังอยู่หน่อย ๆ

ห้องส่วนตัวอยู่บนชั้นสอง นางเดินตามการนำทางของเสี่ยวเอ้อร์ขึ้นไปชั้นบน

ยามนี้เฉวียนจิ่วโจวมาถึงห้องส่วนตัวแล้ว ทว่ากลับพบว่าข้างในว่างเปล่าไร้ผู้คน ในใจพลันบังเกิดความผิดหวังวูบหนึ่ง

เป็นเขามาสายเกินไป เสี่ยวรั่วจึงจากไปแล้วหรือ

ก็นั่นสินะ... ยามนี้ล่วงเลยยามอู่ที่นัดหมายไว้มาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว

เขาแย้มยิ้มขมขื่น ทว่ายังมิทันได้จากไป ยื่นมือออกไป นิ้วมือเรียวยาวข้อนิ้วชัดเจนลูบไล้ผ่านโต๊ะน้ำชาตรงหน้า