ตอนที่ 48 เรา อยากรังแกเจ้าเหลือเกิน……

“ฮ่าๆ” เจียงอวิ๋นซีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าออกมา

“ตอนเราหรือ”

นางยิ่งรู้สึกว่า ผู้สำเร็จราชการผู้นี้ชักจะน่ารักขึ้นมาบ้างแล้ว เมื่อเห็นท่าทางอับอายระคนโทสะของเขา ในใจพลันบังเกิดความคิดอยากจะหยอกเย้าขึ้นมาทันควัน

นางฝังเข็มเงินลงไปเล่มหนึ่ง เฉวียนจิ่วโจวพลันขยับเขยื้อนมิได้ในชั่วพริบตา ทว่าดวงตายังคงเบิกกว้าง

นางค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ริมฝีปากแทบจะแนบชิดกับพวงแก้มของเขา ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาว่า “หากเราคิดจะลวนลามเจ้า เจ้าคิดว่าเพียงแค่ตอนเรา จะมีประโยชน์อันใดรึ หืม”

ยามริมฝีปากสีชาดขยับเอื้อนเอ่ย สุ้มเสียงเย้าแหย่เคล้าคลอรอบไอร้อนผะผ่าวพ่นรดข้างหูเขา ทั้งยังกรุ่นกลิ่นหอมของหญ้าหลาน ปลายนิ้วเรียวกรีดกรายผ่านริมฝีปากของเขาแผ่วเบา

ชั่วพริบตานั้น ปลายใบหูของเขาพลันร้อนผ่าว ขนลุกซู่ไปทั่วทั้งใบหน้า

“เจียงอวิ๋นซี เจ้าช่างใจกล้าเทียมฟ้านัก!”