ตอนที่ 46 เปิ่นหวังอยากแต่งนางเป็นภรรยา

ยามนี้ เฉวียนจิ่วโจวนั่งดื่มชาอยู่ในโถงดอกไม้

เขาเองก็ไม่รู้ว่า เหตุใดวันนี้จึงได้โมโหถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยามที่คำว่า “แต่งภรรยาให้เขา” หลุดออกมาจากปากของเจ้าตัวไร้ประโยชน์ผู้นั้น

ภายในอกบังเกิดความหงุดหงิดอึดอัดเป็นระลอก ๆ

เขารู้สึกว่า ความรู้สึกที่ตนมีต่อเจ้าตัวไร้ประโยชน์เริ่มผิดเพี้ยนไปทุกที นับตั้งแต่ที่คนทั้งสองกลับมาจากอำเภอชิงหยวน

เขาเป็นบุรุษ เจ้าตัวไร้ประโยชน์ก็เป็นบุรุษ ระหว่างบุรุษด้วยกัน ไม่สมควรมีความรู้สึกคลุมเครือเช่นนั้น เขาควรจะกำจัดมันเสียตั้งแต่ยังอยู่ในเปล

นี่คือจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่

เขารู้สึกว่า ตนอยากจะพบคุณหนูผู้นั้นอีกสักครา เช่นนั้นเขาก็จะกระจ่างแจ้ง ว่าคุณหนูผู้นั้นต่างหากที่เป็นผู้ที่ใจปฏิพัทธ์ ความรู้สึกคลุมเครือและแสนพิเศษที่เขามีต่อเจ้าตัวไร้ประโยชน์ จะต้องเป็นเพราะเจ้าตัวไร้ประโยชน์มีใบหน้าคล้ายคลึงกับนางเป็นแน่

ต้องเป็นเช่นนั้นแน่

ดื่มชาหมดไปถ้วยแล้วถ้วยเล่า ในที่สุดเริ่นซวนซวนและหญิงรับใช้ก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าเขา

“ท่านอ๋อง ท่านมีธุระใดกับหม่อมฉันหรือเพคะ”