ตอนที่ 12 เอวของเราต่อให้บางกว่านี้ ก็แบกผู้สำเร็จราชการไหว

“เอวของฝ่าบาท ไฉนจึงบางถึงเพียงนี้”

เจียงอวิ๋นซีสูดหายใจเข้าลึกหนึ่งครา จากนั้น นางพลันปัดมือที่ประคองเอวตนออก แล้วยกแบกร่างเขาทั้งตัวพาดขึ้นบ่า ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

“เอวเราต่อให้บางเพียงใด ก็ยังแบกผู้สำเร็จราชการไหว”

เฉวียนจิ่วโจว “...”

นางแบกเขาจากเพิงน้ำชาตรงไปยังรถม้าทันที

พอขึ้นรถม้า ไม่พูดพร่ำทำเพลง นางย่อตัวลง ถอดรองเท้าบูทดำของเขาออกมาตรง ๆ เช่นนั้น

“เจ้า...”

เฉวียนจิ่วโจวไม่ทันตั้งตัว สีหน้ามีความขัดเขินอยู่บ้าง

ถึงอย่างไรวันนี้ก็เดินเท้ามาเนิ่นนานถึงเพียงนั้น...