ตอนที่ 11 เอวของฝ่าบาท เหตุใดจึงบางเพียงนั้น?

ริมฝีปากบางคู่หนึ่งเฉียดผ่านข้างใบหูของนางไปอย่างหวุดหวิด ทั้งยังอบอวลไปด้วยลมหายใจอุ่นร้อนของเขา

ร่างกายของเจียงอวิ๋นซีแข็งทื่อไปทันที

ทว่าเมื่อเขาเพิ่งจะขยับริมฝีปากออกไป ล้อรถม้าอีกข้างก็บดทับเข้ากับหินก้อนใหญ่อีกก้อน คราวนี้ร่างของเจียงอวิ๋นซีจึงเซถลันไปทางเฉวียนจิ่วโจวอย่างแรง ใบหน้าของนางแนบสนิทลงบนริมฝีปากที่เขาเพิ่งจะร่นกลับไป กระทั่งยังมีเสียง “จ๊วบ” ดังขึ้นเบา ๆ

เจียงอวิ๋นซี : !!!

เฉวียนจิ่วโจวขมวดคิ้ว ใช้หลังมือเช็ดลงบนริมฝีปากของตนอย่างเก้อกระดากอยู่บ้าง

“ไหลฝู ขับรถม้าอย่างไรกัน เงินเดือนเดือนนี้ถูกหักจนหมดแล้ว”

ไหลฝู : !!!

“ท่านอ๋อง เพราะบริเวณนี้เป็นเหมืองหินพ่ะย่ะค่ะ! บนถนนสายนี้มีแต่หินที่กลิ้งตกลงมาจากภูเขาเต็มไปหมด ไม่มีที่ให้หลบเลี่ยงได้เลยพ่ะย่ะค่ะ!” ไหลฝูเอ่ยอย่างน้อยใจ