เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 229 ฝ่าบาทมีราชโองการแต่งตั้งองค์รัชทายาท
ขึ้นรถม้าไปได้ระยะหนึ่ง ท่านผู้เฒ่าก็เริ่มกระสับกระส่าย ซ่งอวิ๋นซีได้แต่พยายามปลอบนาง คิดว่าถ้าถึงประตูเมืองแล้วจะปล่อยให้นางเอะอะเช่นนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงก่อความยุ่งยากได้ง่ายนัก หากไม่ได้จริง ๆ ก็จะฉีดยาให้สงบสติให้นางหนึ่งเข็ม
ทางด้านอั้นอีก็ส่งข่าวสารกลับไปแล้ว เซียวจิ่งหานน่าจะส่งคนมารับ จากติ้งโจวถึงเมืองหลวงใช้ม้าด่วนหนึ่งวัน หากเป็นรถม้าต้องใช้เวลาหนึ่งวันครึ่งจึงจะถึง
เช่นนี้เดินทางมาหนึ่งวัน พอตกเย็นก็ถึงด่านพักม้า ขบวนรถเพิ่งหยุดลง ก็เห็นคณะม้าคณะหนึ่งควบฝุ่นมาแต่ไกล ซ่งอวิ๋นซีเปิดม่านรถม้าออกดู ผู้ที่นำหน้าดูคุ้นตานัก ราวกับว่าเป็นเซียวจิ่งหาน
คณะม้าเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ พอถึงใกล้ ๆ ก็เป็นเซียวจิ่งหานกับองครักษ์ของจวนอ๋องจริง ๆ เขาก็เห็นคณะของซ่งอวิ๋นซีเช่นกัน
เขารีบพลิกตัวลงจากม้า เดินมาหน้ารถม้า กล่าวด้วยความยินดีว่า “ซีเอ๋อร์ ข้าได้รับจดหมายก็มารับเจ้าแล้ว เจ้ายังสบายดีหรือ”
“ก็ดี และก็ไม่ดี” นางหันไปมองหญิงชราที่กำชายแขนเสื้อนางไว้แน่น สีหน้าจนปัญญาบอกให้เห็นว่าตอนนี้นางไม่พอใจเพียงใด