เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 228 พาคนกลับเมืองหลวง
“พวกข้าอยู่ในเมืองหลวงเจ็ดแปดวัน ตอนกลับมา เพิ่งออกจากประตูเมืองได้ไม่ไกล ข้าก็เห็นผ้าผืนหนึ่ง ดูเหมือนผ้าที่ข้าให้เสี่ยวหวนตอนใกล้จะออกจากวัง”
“ข้าจึงลงจากรถเทียมล่อไปเก็บขึ้นมาดูอย่างละเอียด ก็เห็นว่าเป็นของข้าจริง ๆ พอเงยดูเนินศพไร้ญาติที่ไม่ไกลจากทางหลวง ใจข้าก็เย็นวาบลงครึ่งหนึ่ง ข้าลากสามีวิ่งไปที่เนินศพไร้ญาตินั้น พอถึงที่ก็เห็นนางนอนอยู่ตรงนั้น คงเพิ่งถูกทิ้งออกมาไม่นาน”
“สามีข้าจับชีพจรให้นาง บอกว่ายังมีชีพจรอ่อน ๆ อยู่ พวกข้าลนลานถอดเสื้อผ้าของนางออก ไปสวมให้ศพอีกศพที่อยู่ข้าง ๆ แล้วจึงพานางกลับหมู่บ้านไป๋สุ่ยตลอดทาง”
“หลังจากนั้นนางตื่นขึ้น สติก็เริ่มไม่ค่อยแจ่มใส พูดอยู่เสมอว่านางให้กำเนิดลูกชายคนหนึ่ง ต้องกลับไปหาเด็ก พวกข้าไม่มีหนทางจะทำอย่างไร ไม่รู้ว่านางประสบพบเจออะไรมาก่อน จึงกลายเป็นเช่นนี้ในวันนี้ พวกข้าก็กลัวศัตรูของนางจะตามมาถึงบ้าน”