ตอนที่ 227 หญิงชราเล่าเรื่องในอดีต

ตอนที่ 227 หญิงชราเล่าเรื่องในอดีต

เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งยามราตรีมาเยือน พวกนางทั้งสี่ลอบมายังอารามนางชีอย่างลับ ๆ ซ่งอวิ๋นซีทำสัญญาณมือ ก่อนจะแอบเข้าไปด้านในเพียงลำพัง

นางย่องเข้าไปในห้องหนึ่งอย่างเบามือเบาเท้า ภายในไร้แสงตะเกียงจึงมองไม่ชัด เห็นเพียงเงาตะคุ่มบนเตียงราง ๆ แต่ยังไม่แน่ใจว่าใช่คนที่ไม่ได้ออกไปกินอาหารในตอนกลางวันหรือไม่

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงอย่างไรก็ต้องสอบสวนอยู่แล้ว ต่อให้พวกนางคิดเล่นลูกไม้อันใดก็ไม่มีทางหนีออกไปได้ หากคิดจะหลบหนี ด้านนอกยังมีคนอยู่อีกสองคน เมื่อคิดได้ดังนั้น นางจึงหยิบหลอดจุดไฟออกมาจุดตะเกียงน้ำมันข้างกาย

ทันทีที่ตะเกียงน้ำมันสว่างขึ้น ภิกษุณีบนเตียงก็ผุดลุกขึ้นนั่ง พลางร้องด้วยความหวาดกลัวว่า “ผู้ใด?”

เมื่อเห็นว่ามีคนยืนอยู่หน้าเตียง นางก็อ้าปากคิดจะร้อง ซ่งอวิ๋นซีจึงชิงลงมือก่อน ใช้มือปิดปากนางไว้อย่างรวดเร็ว แล้วกล่าวอย่างดุดันว่า “เจ้าอย่าร้อง ข้ามาเพียงต้องการถามบางเรื่อง ถามเสร็จแล้วก็จะไป ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้าอย่างแน่นอน”