เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 226 สำรวจอารามนางชี
ยามเย็นหลิวซื่อเคาะประตูที่หน้าห้อง บอกว่าถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ซ่งอวิ๋นซีขานรับว่าทราบแล้ว จึงออกมาและไปกินข้าวที่ห้องโถงกลางพร้อมกับหลิวซื่อ พอเข้าไปถึงก็ถึงบางอ้อว่าคนในบ้านนี้มีไม่น้อยเลย
คนเรือนสามกินข้าวด้วยกัน ตั้งโต๊ะสองโต๊ะยังนั่งไม่พอ ยังมีแม่หนูเล็ก ๆ อีกหลายคนถือชามข้าวไปกินที่มุมห้อง เดิมทีห้องนั้นไม่ได้ว่างเปล่า แต่หลิวซื่ออยากหาเงิน จึงให้ลูกชายที่เล่าเรียนหนังสือย้ายออกไป
ซ่งอวิ๋นซีกินไปไม่กี่คำอย่างง่าย ๆ แล้วจึงกลับห้อง นางนอนบนเตียงคิดว่า จะทำอย่างไรถึงจะคีบเอาคำพูดออกมาจากปากหญิงชราได้ เงินทองหรือ บ้านนี้ขัดสนเงิน แต่จะเอ่ยปากอย่างไรดี
นางคิดแล้วคิดอีกจนหลับไป พอตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ก็ขึ้นสูงแล้ว
นางเดินออกจากประตูก็เห็นหญิงชรานั่งผึ่งแดดอยู่ในลานบ้าน นางมองไปรอบหนึ่ง ในลานบ้านนี้มีแต่เด็กตัวจ้อยไม่กี่คนที่ลงนาไม่ได้ ไม่มีผู้อื่น
นางเดินไปยังหญิงชราที่กำลังผึ่งแดด หญิงชราเห็นนางเดินมา ดวงตาที่หรี่อยู่ครึ่งหนึ่งก็เปิดขึ้นในที่สุด นางเอ่ยเสียงนุ่มว่า
“เด็กสาวเจ้ามีธุระอันใดหรือ”