เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 204 ออกเดินทางกลับเมืองหลวง
“ดีเจ้าค่ะ” น้ำเสียงของซ่งอวิ๋นซีดังอู้อี้ออกมาจากอ้อมอกของเขา
เซียวจิ่งหานปล่อยนาง จูงมือนางมานั่งที่ม้านั่ง สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและจริงจังยิ่งนัก จากนั้นจึงค่อย ๆ เอ่ยปาก “ซีเอ๋อร์ ข้ามิได้ตกหน้าผาเพราะการต่อสู้ แต่ถูกคนแทงหนึ่งดาบแล้วจึงตกลงไป”
ม่านตาของซ่งอวิ๋นซีหดเล็กลงฉับพลัน ดวงตาจดจ้องเซียวจิ่งหานเขม็ง “เป็นผู้ใด”
ความจริงนางคาดเดาไว้แล้วว่าเป็นเขา ทว่ายังมิกล้าฟันธง
เซียวจิ่งหานเอ่ยเน้นทีละคำออกมาสามคำ “เซียว จิ่ง หวน เป็นเขาที่ฉวยโอกาสตอนคนไม่ทันระวังแทงเข้าที่แผ่นหลังข้าหนึ่งดาบ ชาวตาตาร์จึงถีบข้าอีกหนึ่งเท้า ข้าถึงได้ตกลงไปในหน้าผา”
“วันนี้เห็นคนข้างกายเย่ลวี่เจินผู้นั้น ข้าจึงฟื้นความทรงจำ ข้าจำได้ว่ายามที่ตกลงไป หางตาเห็นสีหน้าของพวกเขาที่สบตากันพอดี”
สิ้นเสียงของเขา ซ่งอวิ๋นซีอาศัยชายเสื้อบดบัง นำข้อตกลงฉบับนั้นออกมาจากมิติ ยื่นให้เซียวจิ่งหาน “ท่านดูสิ่งนี้เถิด”
เซียวจิ่งหานรับมากางออก เพียงกวาดสายตามองแวบเดียว ก็ผุดลุกขึ้นจากม้านั่งอย่างกะทันหัน ม้านั่งด้านหลังถูกชนล้มลงกับพื้นส่งเสียงดัง ‘โครม’ เขากลับมิรู้สึกตัวเลยสักนิด
“ได้มาจากที่ใด”