เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 205 เปิดเผยความลับบางส่วน
ฟ่านฟ่านเห็นนางเป็นครั้งแรกก็เอียงศีรษะเล็ก ๆ มองอยู่นาน ราวกับจำได้ว่านางเป็นใคร จากนั้นจึงก้าวขาสั้น ๆ เดินเข้ามาหานางทีละก้าว
“ท่านแม่...ท่านแม่...”
หัวใจของซ่งอวิ๋นซีแทบละลายด้วยความน่ารัก นางรีบก้าวเข้าไปรับเด็กน้อยไว้ ประคองใบหน้าเล็ก ๆ แล้วหอมแรง ๆ สองครั้ง “เสื้อบุฝ้ายตัวน้อยของแม่ยังดีที่สุดจริง ๆ แยกจากกันนานถึงเพียงนี้ก็ยังจำแม่ได้”
เสี่ยวชุ่ยกับแม่นมจางได้ยินเสียงจึงรีบวิ่งเข้ามา เสี่ยวชุ่ยทั้งตกใจและยินดี “พระชายา ท่านกลับมาตั้งแต่เมื่อใดเจ้าคะ ใกล้จะถึงวันปีใหม่แล้ว พวกเราจะกลับจวนอ๋องเมื่อใดเจ้าคะ”
“วันนี้ก็กลับเลย” ซ่งอวิ๋นซีเงยหน้าขึ้น เห็นยังมีเด็กอีกสองคนอยู่บนพื้น นั่นคือถวนถวนกับหยวนหยวนที่กำลังเงยหน้าจ้องนางตาโต นางจึงอุ้มหยวนหยวนที่อยู่ใกล้ที่สุดขึ้นมาตามมือ แต่ถวนถวนกลับไม่พอใจ พออ้าปากก็เริ่มร้องไห้โฮทันที
เสียงร้องทั้งแหลมใสและกังวาน จนคานของโถงเฉิงอันแทบสั่นสะเทือนสามครั้ง
ในหัวของซ่งอวิ๋นซีพลันมีเสียงหึ่งดังขึ้นมา เด็กน้อยจะมีมากเกินไปไม่ได้จริง ๆ ไม่เช่นนั้นคนเราย่อมแก่ชราได้ง่าย