ตอนที่ 203 ลอบเข้าค่ายทหารตาตาร์

ตอนที่ 203 ลอบเข้าค่ายทหารตาตาร์

เซียวจิ่งเฉินเห็นเขาจะเริ่มถามอีกครั้ง จึงรีบไล่คน “พี่สอง เจ้ากลับไปปลอบพี่สะใภ้สองให้ดีเถิด นางเป็นเพียงข้าน้อย ครั้งแรกที่ได้เห็นเหตุการณ์เช่นนี้ มีเงามืดในใจเป็นเรื่องปกติ จึงต้องมีเจ้าอยู่ข้างกาย รีบกลับไปเถิด”

เซียวจิ่งหานคิดดูก็เห็นจริง ท้ายที่สุดนางก็เป็นสตรี อาจถูกทำให้ตกใจจึงเป็นเช่นนี้

“อือ เช่นนั้นข้าไปก่อน”

เขาลุกขึ้นเดินออกไปด้านนอก เซียวจิ่งเฉินที่อยู่เบื้องหลังมองแผ่นหลังที่เดินห่างออกไป ถอนหายใจยาวออกมา

เซียวจิ่งหานเดินเข้าไปในกระโจมทหาร เห็นนางนอนอยู่บนเตียง ผ้าห่มนูนขึ้นเป็นก้อนเล็ก ๆ เขาเจ็บใจนั่งลงข้างเตียง หวังเหลือเกินว่าตนจะหายดีและรับภาระหนักบนบ่ามาไว้เอง

ซ่งอวิ๋นซีรู้ว่าเขามา แต่ไม่พูดกับเขา ตอนนี้นางต้องนอนหลับให้ดี กลางคืนยังมีเรื่องต้องทำ

ราตรีสงัด ซ่งอวิ๋นซีลืมตาขึ้น มองเซียวจิ่งหานที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างกาย นางหยิบยาสลบหนึ่งห่อออกมาจากมิติ ค่อย ๆ วางไว้ใต้จมูกของเซียวจิ่งหาน ไม่กี่ลมหายใจให้หลัง ก็ได้ยินเสียงลมหายใจของเขาหนักขึ้นมาก