กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 201 กลับค่ายทหาร
ซ่งอวิ๋นซีโอบกอดเขาไว้ เอนศีรษะพิงอกของเขา หลับตาลงฟังเสียงหัวใจที่เต้นหนักแน่นของเขา ในชั่วขณะนี้นางจึงรู้สึกว่าตนพบเขาจริง ๆ แล้ว
นางกอดเขานิ่ง ๆ เช่นนั้นเป็นเวลาหนึ่งก้านธูป จึงเอ่ยอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า “จิ่งหาน ข้าต้องไปก่อน บาดแผลของเจ้าไม่อาจขี่ม้าได้ และทางค่ายทหารก็ขาดคนไม่ได้ ข้าแอบออกมาหาเจ้า ให้ข้าไปก่อนได้หรือไม่”
“ได้ เรื่องค่ายทหารเป็นเรื่องสำคัญ เจ้าไปเถิด ข้ามีองครักษ์อยู่ข้างกาย เจ้าวางใจได้” เซียวจิ่งหานลูบศีรษะของนางเบา ๆ ในดวงตาของเขาสะท้อนเงาของซ่งอวิ๋นซี
ซ่งอวิ๋นซีจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปากของเขา แล้วหันกายเปิดม่านกระโดดลงจากรถม้า
นางกวาดตามองผู้คนที่อยู่ตรงนั้น แล้วเอ่ยสั่งด้วยเสียงหนักแน่น “พวกเจ้าคุ้มกันท่านอ๋องให้ดี รถม้าต้องช้า ๆ อย่าให้กระเทือนถึงบาดแผลของเขา ข้าจะไปก่อน รอพวกเจ้าอยู่ที่ค่ายทหาร”
ทุกคนประสานมือคารวะพร้อมกันแล้วกล่าวว่า “ขอรับ”