เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 200 เช่นนั้นก็เริ่มใหม่
หวังหวยซานคุกเข่าโขกศีรษะอีกครั้ง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยกล่าวว่า “พระชายาไม่ถือสาก็ดีมากแล้ว ราษฎรผู้ต่ำต้อยไม่มีความเรียกร้องใด ๆ” กล่าวจบก็โขกศีรษะลงอีกครั้ง
ซ่งอวิ๋นซีดึงตั๋วเงินปึกหนึ่งออกจากปลายแขนเสื้อวางบนโต๊ะ ผลักไปตรงหน้าหวังหวยซาน “ดี เช่นนั้นในเมื่อเจ้าไม่เอาคำมั่น ก็รับตั๋วเงินเหล่านี้ไป ถือว่าตอบแทนที่เจ้าช่วยชีวิตท่านอ๋องไว้”
หวังหวยซานมองตั๋วเงิน ในชั่วพริบตาก็คิดไปมากมาย หากเขาไม่รับ พระชายาจะคิดว่าเขาถือบุญคุณมาขอสิ่งตอบแทนหรือไม่ รับเสียเถิด ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่วางใจ
ปลายนิ้วของหวังหวยซานเพิ่งแตะขอบตั๋วเงิน ในโถงก็พลันดังเสียงตวาดเบา ๆ ขึ้น—
“เดี๋ยวก่อน”
เสียงนั้นไม่ดังนัก แต่แฝงแรงกดดันที่ไม่อาจต่อต้านได้ ราวกับเสียงโลหะก้องกังวานครั้งสุดท้ายก่อนฝักดาบจะปิดสนิท มือของหวังหวยซานชะงักพรวด ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่หน้าโต๊ะ แม้แต่ลมหายใจก็กลั้นไว้